Tiyatro Senaryosu Çanakkale Türküsü

   Çanakkale Türküsü

SAHNE 1 - Köy Meydani, Sabah (Isik açilir. Kizlar su kuyusunun yaninda toplanmis, fisiltiyla konusur.)

Elif: Bugün gidiyorlar... içime bir sikinti çöktü.

Hayriye: Sanki bütün köy sessizlesti.

Fatma: Herkesin kalbi ayni yerden vurulmus gibi.

(Ali ve Mehmet girer. Omuzlarinda bohçalar.)

Mehmet: Erken toplandiniz.

Elif: Sizi yalniz birakmak istemedik.

Ali: (Gülümser) Arkanizda böyle güzel dualar varken korku bize ugramaz.

(Zehra bir mendil çikarir.)

Zehra: Ali... Bunu sana yaptım. Köşesine küçük bir mısra isledim.

Ali: (Mendili alırken duygulanır) Döner dönmez ilk sana veririm.

SAHNE 2 - Akşamüstü, Uğurlama

(Davul-zurna sesi uzaktan gelir. Köylüler yürür.

Kızlar en önde.)

Fatma: Gitmek kolay mı Mehmet?

Mehmet: Kolay değil ama görev büyük.

Hayriye: Allah yar ve yardımcınız olsun.

Ali: Biz gideriz ama türkümüz kalır burada.

Unutmayın.

(Kısa bir sessizlik. Kizlar gözleri dolu dolu bakar.)

Hepsi söyler:

"Çanakkale içinde aynalı çarşı..."

(Ali ve Mehmet uzaklaşırken ışık kararır.)

SAHNE 3 - Aylar Sonra, Köy Evi (Kızlar birlikte oturuyor. Zaman geçmiş, yüzlerinde yorgunluk var.)

Elif: Günler geçmek bilmiyor.

Hayriye: Gelen her haber yüreğimizi acıtıyor.

Fatma: Dua etmekten başka elimizden bir şey gelmiyor.

(Zehra sessizce Ali’nin mendilinin aynısından bir tane daha işler.)

Zehra: Bu sürecek... Ya Ali dönerse? Ona ikinci bir mendil vereceğim.

SAHNE 4 - Mehmet'in Dönüşü (Işık açılır. Mehmet yorgun, üstü başı toz içinde sahneye girer.)

Elif: Mehmet! Gerçekten sen misin?

Mehmet: Döndüm.. Köyümüze döndüm.

(Kızlar sevinçle yaklaşır, fakat Zehra dikkatle bakar.)

Zehra: Ali nerede?

(Mehmet başını eğip susar.)

Mehmet: Ali... cephede kaldı. Son anında elini mendiline koydu. "Köyüme söyleyin, türkü söylemeye devam etsinler" dedi.

(Zehra mendili kalbine bastırır.)

Zehra: Türkümüz hiç susmayacak…

Elif:Ceylin Naz Demir

Ali:Ömer Efe Kızılkaya

Mehmet:Adar Tanyürek

Zehra:Asmin İnesillioğlu

Fatma:Tuğçe Özdemir

Hayriye:Elif İrem Keyfci